Blog2Blog Maak je eigen Blog2Blog | Gratis je eigen blog c.q weblog op internet
Naamloos
Naamloos

Home - Profile - Archives

Stressen op duracel

Posted on 7/12/2006 at 12:57 - 1 Comments - Post Comment - Link

Het is zover, de examenperiode is begonnen.

Vanaf zes december (mooi Sinterklaasgeschenk moet ik zeggen) tot en met 19 december.

 

Het is één grote sleur.

Opstaan, nakijken, douchen, nakijken, eten, nakijken.

En dan begint het pas! Een raar gevoel in mijn maag, alsof ik een loodzware steen meedraag.

Ik word zenuwachtig, ik begin alles door elkaar te slaan,... STRESSEN!!!

 

Maar...

ik heb nu al twee dagen achter de rug, en drie examens.

Alle drie zijn ze goed gegaan dus dat motiveert me wel. Het geeft me weer energie.

 

Ik ga weer verder leren, wish me luck!

 

 

 


Wie ben ik?

Posted on 17/11/2006 at 14:53 - 1 Comments - Post Comment - Link

Hallo!

 

Mijn naam is Lore en ik zweef bijna zestien herfsten op deze wereld rond.

In het leven hou ik me vooral bezig met dansen, lopen, zwemmen, muziek, schrijven en mijn vriendje.

Mijn vriendje is negentien jaar en werkt, maar daarover komen jullie in de loop van de tijd nog wel meer over te weten.

En natuurlijk ga ik ook naar school, waar ik wetenschappen volg.

 

Deze blog heb ik aangemaakt om mijn leven, gedachten en ervaringen met jullie (onbekenden!) te delen.


Seule avec mes doutes

Posted on 17/11/2006 at 14:07 - 0 Comments - Post Comment - Link

Sinds mijn vriend werkt zie ik hem nog maar twee keer in de week en hoor (bellen en berichtjes) ik hem nauwelijks meer. Dit komt doordat zijn gsm niet aan mag staan tijdens zijn werk. Nu kan je zeggen, twee keer in de week, dat valt toch nog goed mee?

Maar omdat mijn vriend vaak tot 's avonds laat, of 's nachts moet werken is hij dus vaak doodmoe.

Ook ben ik bang dat hij door zijn werk op belangrijke dagen niet bij me zal kunnen zijn.

Bijvoorbeeld op het optreden van school, waar ik ga dansen. Of dat we samen geen nieuwjaar zullen kunnen vieren. Of mijn verjaardag, die al tijdens de proefwerken valt.

Toen we pas samen waren werkte hij nog niet en verheugde ik me al op de vakantie, die we samen zouden kunnen doorbrengen. En als ik aan de proefwerken dacht, dacht ik aan lieve berichtjes die hij me zou sturen om me succes te wensen.

Ik dacht dat ik hem op eender welk moment zou kunnen bellen als het even niet zou gaan, als ik het moeilijk had. Maar nu werkt hij en ben ik bang dat alles zal veranderen.